Bomber Jacket

Lang geleden dat ik hier nog eens kwam. Ik naaide nog eens iets voor mezelf. Zij gaf een workshop bij Madeline de stoffenmadam in Lier. En of ik blij ben, dat ding is niet meer van mijn lijf geweest.
Ik bracht ineens stof mee voor een tweede. Ondertussen lopen de bestellingen hier binnen, want de dochters willen er ook eentje. Blijft alleen nog maar de vraag : 'Lukt mij dat alleen zonder Eva?'

Cadeautjes die je niet moet inpakken!

Ik maakte snel nog een paar kussens. Eva liep stage in Diest en mocht logeren bij familie van het lief. Hoe handig was dat. Er waren daar kindjes en die waren heel blij met hun cadeau.

Rood

Dat ik van rood hou, is ondertussen geen geheim meer. Als het dan ook nog zelfgemaakt is, dan ben ik helemaal blij. Ook Floor weet dit. Op mijn verjaardag kreeg ik dit leuke cadeautje van haar, met een kunstwerk en een persoonlijke boodschap van haar hand. Voor de rest kreeg ze de hulp van haar mama die de naaimicrobe ook te pakken heeft!

 

notaboekje elisanna

Een tweede mama.

Nog geen enkele keer ging Fee één dag met tegenzin naar school. Ooit was dat anders. Kinderen die in een richting zitten waar ze hun talenten mogen ontdekken, gaan graag naar school. Onze jongste dochter heeft geen talent voor rekenen en 'studeren', maar heeft tonnen talent om voor anderen te zorgen. De vakken (personenzorg, koken, woon-en leefruimte) die ze 't liefste doet, kreeg ze al 2 jaar van de juf die ze ook wel 'haar tweede mama' noemt. Toch geweldig hé, een juf waar je alles kan en mag aan vragen! Nu ze naar het 3de jaar gaat, was het tijd om deze juf even te bedanken. Het werd de poepsimpele pennenzak van haar. Voor de voering gebruikte ik een rok met een kantje.

 

Recept nr. 19

Recept nr. 19 uit het boek Zo geknipt! van Sanne en Riet kwam van onder mijn naaimachine gerold.
Het brengt de lente in de keuken!

Stolprok.

De allereerste rok die perfect zit. Zakken in die rok waar ik verliefd op ben. Af en toe toe heb ik hem uit het raam willen gooien. Zij was er dan om met alle geduld van de wereld even achter mijn machine plaats te nemen. Een juf uit de duizend. Gelukkig waren er ook mijn medestudenten 'Isabelle en Marijke' om alle lostornsessies weg te lachen. Ik moest er ook 3 kg voor vermageren, maar dat en meer is me gelukt. Allemaal voor deze rok!

Een paspel-poezen-dekentje.

Onze katers Joppe en Max liggen graag in de zetel. Maar om niet elke dag de zetels te moeten stofzuigen, stikte ik voor hen een dekentje. Met een paspel die ik zelf maakte van ribboordstof van Pauli.
Er werden ook nog wat papieren-zakdoeken-boxen gemaakt.

Pin # 3

Zij kwam met het idee elke week één pin. Ik besloot mee te doen. Maar zij zit aan pin nr. 4, ik post vandaag pin nr. 3. De weinige vrije tijd die er is met 3 studerende dochters en een job als leerkracht in de drukste periode van het jaar gaat volledig naar 'bijslapen'. Vandaar dat ik een kussen maakte voor mezelf in mijn lievelingskleur.

rode ruitjesstof : gordijnenstofje van een tante

sterretjesstof : Pauli

Een stofje van oma.

Af en toe vind ik toch een schat in de kelder. Toen mijn oma nog leefde, kreeg ik van haar een kamerscherm. Ik stikte toen nog niet en had al helemaal geen interesse in stofjes. Omdat we in onze slaapkamer lage venstertjes hebben en de buren kunnen inkijken, heeft dat kamerscherm dus zijn dienst bewezen tot we budget hadden om rolgordijnen te kopen. Toen verhuisde het ding naar de zolder om na de verbouwing van de zolder zijn definitieve rustplaats in de kelder te krijgen. Tijdens de krokusvakantie ruimde ik de kelder nog eens op. Tussen alle kerstspullen, babykleertjes en rommel ontdekte ik dan dat ene stofje van het kamerscherm. Wat had oma een goede smaak. Ik maakte er 3 kussenslopen uit en heb nog stof voor een rok voor mezelf.

Strijken in 't nieuw.

De strijkplank schreeuwde al een hele tijd om een nieuwe overtrek. Eigenlijk waagde ik me een tijd geleden aan een eerste poging, maar die mislukte, te klein! Ik kan dan niet direct aan een tweede poging beginnen omdat ik veel te kwaad ben. Dus gisteren begon aan poging nr. 2, je kan het niet zien op de foto, maar de overtrek is nu te groot. Ik moet echt leren eerst behoorlijk na te denken en dan pas in actie te schieten. Maar ik heb weinig geduld.
Ik maakte ook nog lampjes met papieren bekertjes uit de Casa. Op de rand van de beker plakte ik kant.

Mandje.

Mandjes heb je nooit teveel. Op het Leuvens stiksel nam ik de handleiding mee en deze namiddag, eindelijk vakantie .... begon ik. Heel makkelijk, heel mooi en heel handig. Het ligt al bijna vol. Dan maken we er nog eentje, maar dan een beetje groter... !